South Georgia
De komende 2 dagen (8 en 9 januari) zijn we op zee op weg naar South Georgia. De tijd wordt gevuld met lezingen, buiten op het dek staan, biosecurity cleaning.
Er is ook een moment dat we op het achterdek wat extra uitleg krijgen over de zeevogels die we kunnen zien. Zo leer ik dat we de afgelopen dagen een Southern Giant Petrel gezien hebben omdat die een groene tip op de snavel heeft en dat we vandaag een Nothern Giant Petrel zien omdat deze een rode tip op de snavel heeft en dat je dat kunt onthouden door het stoplicht :)
Er vliegen verder Wandering Albatross, Grey Headed Albatross, Great Shearwaters en Prions (een zeer moeilijk te herkennen groep).
In de avond passeren we om 22:00 uur de biologische grens van Antarctica (de grens waar het water niet met elkaar mengt). Biologisch gezien zijn we dan al in het Antarctisch gebied :)
Na het ontbijt (9 januari) krijgen we 2 lezingen over South Georgia (wat we kunnen verwachten en wat mogen we wel en niet voor het behoud van de natuur en de soorten). Na de lezingen gaan we nog even op het achterdek en dat levert de eerste blows op, dat blijken later Fin Whales te zijn. In de middag passeren we de Shag Rocks. In dit gebied is het water voedselrijker waardoor de kans op wildlife groter is. We staan er met een behoorlijke groep en niet zonder reden, we zien de ene blow na de andere, dan duikt er voor de boot een Humpback Whale op en vlak daarna redelijk dichtbij een Fin Whale.We varen de komende dagen ook in een gebied waar we tegen zonsondergang alle gordijnen dicht moeten doen aan boord (ramen zonder gordijnen worden afgeplakt) om te voorkomen dat de vogels op de boot afkomen.
Dinsdag 10 januari liggen we voor South Georgia. Vol enthousiasme trekken we de gordijnen open, :( dikke mist en regen, dat beloofd niet veel goeds! Vandaag is voor het eerst te merken dat het een expeditie cruise is en de crew er alles aan doet om ons van het schip te krijgen. Plan A was eerst Salisbury plain en daarna Rosita Bay, maar er is dus besloten vanwege de weersomstandigheden (met name wind is leidend) om voor plan B te gaan eerst Rosita Bay en daarna Salisbury plain. Groep rood (waar ik in zit) mag als eerste aan land na het ontbijt. De regen is inmiddels wel gestopt, maar het waait behoorlijk. Hierdoor is er veel opspattend water, een splash komt de boot in en er ontploft een life vest, de dame in kwestie krijgt een mooie gele kraag om haar nek, ze werken in ieder geval ;). Het strand van Rosita Bay ligt vol met moeders en jonge Antarctic Fur Seal. Verderop staat er een groepje King Penguin en lopen/vliegen er wat Northern Storm Petrel en Brown Skua. Lang mogen we er niet van genieten, de wind gaat zodanig opzetten dat we uit veiligheidsvoorzorg terug gestuurd worden naar de zodiak.
De lunch wordt vervroegd en we varen terug richting Salisbury plain. Tijdens de lunch lijkt het weer op te klaren en de wind wat te zakken, maar wanneer we voor de baai liggen en het strand zien dat echt bezaaid is met King Penguin (ja daar willen we tussen staan), waait het nog steeds gigantisch. We blijven hier wachten en hopen op dat de wind die inmiddels 40 tot 50 knopen is, zakt. Het ijkt er we op, maar wanneer de crew de zodiak gereed gaat maken, rukt de wind weer op, het wordt geen landing op Salisbury Bay.
Het is zo dubbel enerzijds schijnt het zonnetje en is er veel blauwe lucht tussen de bewolking en aan de andere kant is het harde wind en woeste golven. Een rondje buiten levert nog een Wandering Albatross, Great Shearwater, White Chinned Petrel en nog wat door het water springende Gentoo Penguin. Tja ook dit is expeditie. Hopelijk kunnen we de komende dagen wel aan land, want we willen gewoon tussen die enorme groepen pinguïns in staan met gletsjers op de achtergrond.
11 januari staat Fortuna Bay en Grytviken op de planning. Het weer ziet er vandaag een heel stuk beter uit en ondanks dat er windstoten zijn is de wind ok genoeg om ons op land te zetten, de zodiak cruise is we geannuleerd. Wanneer we aankomen o het strand van Fortuna Bay, ligt deze alweer vol met Antarctic fur seal moeders, pups en soms een vader, ook kleine groepjes King Penguin lopen er rond. We volgen de uitgezette route land inwaarts en we passeren de ene na de andere mooie setting. Dan waggelen er weer King pinguïn voorbij dan ligt er een moeder Antarctic Fur Seal te zogen, dan zoekt een vader een beetje ruzie met een moeder… Ondertussen vliegt een een South Georgia Pipet met ons mee. In een watertje dat we passeren krijgen de baby Antarctic Fur Seal zwemles, de een ligt lekker te liggen en te zwaaien met zijn voor en achtervinnen, 2 andere zijn spelenderwijs op elkaar aan het jagen… Je weet gewoon niet waar je kijken moet, het liefst zou je hier gewoon willen gaan zitten, kijken, genieten en fotograferen, maar helaas bij het willen gaan zitten stopt het al want dat mag niet, zelfs even je knie neerzetten mag niet. Dus dan toch maar doorlopen. Dat wordt beloond, aan het einde van de route lopen we een rotsformatie op en kijken uit over een veld met duizenden King Penguin. Wauw wat gaaf!
De middag gaat niet zoals plan A was bedacht. We kunnen niet naar Grytviken, omdat het daar 60 knopen waait (111,12 km/uur). De crew bedenkt plan B, maar helaas wanneer we op de locatie van punt B komen blijkt het in die baai niet veel minder hard te waaien en is varen met de zodiak gewoon gevaarlijk. De Recap beloofd beter weer morgen, met name de wind!
12 januari gaat de wekker erg vroeg 03:45 uur. Om 4:30 zitten we in de zodiak op weg naar het strand van Sint Andrews Bay, hier leeft de grootste kolonie King Penguin van South Georgia. Het zonnetje komt langzaam op en af en toe vangen we een glimpje op zo van achter de berg. Het strand ligt vol met Southern Elephant Seal, wat Antarctic Fur Seal en King Penguin :D We mogen de route van de rode paaltjes weer volgen en ondanks dat het vroeg is zie je iedereen genieten. Bij het meertje is het fantastisch er zijn groepjes aan het zwemmen andere staan aan de rand en een stukje reflectie in het water is zichtbaar. De Southern Elephant Seal en Antarctic Fur Seal liggen her en der en de jongen zijn heerlijk met elkaar aan het spelen. Opvallend is wel dat de jongen hier echt al een stuk groter zijn dan de jongen op het strand van Fortuna Bay gister. Het meer achter me latend komiek aan bij het strand waar de Southern Elephant Seal met elkaar stoeien, 2 volwassen dames, met hun bovenlichamen staan ze borst aan borst, daar wil je geen ruzie mee. Er loopt ook een verdwaalde Chinstrap Penguin rond. Na de landing gaan we aan boord voor het ontbijt, en daarna krijgen we nog een zodiak cruise voor de kust van Sint Andrews Bay en mag de andere groep aan land. We hebben mazzel want er ligt een Leopard Seal op de rotsen :D wat een fantastisch beest. Af en toe tilt hij zijn kop op, met mijn telefoon maak ik wat foto’s, aangezien ik mijn camera dit keer aan boord gelaten heb). Na het biosecurity cleanen en de lunch komen we aan in de baai van Grytviken. De gouverneur komt even een kort verhaaltje doen en daarna gaan we per groep aan land. Er is een museum, Grytviken is het laatste volledig bewaard gebleven walvisvaart station erg indrukwekkend, maar ook fijn dat we geen walvis meer hoeven te doden. Er is een postkantoortje dus verstuur ik nog een kaartje naar het thuisfront (eens zien wie er eerder thuis is ;)) Er wonen circa 20 mensen die het hier allemaal beheren en de toeristen ontvangen.
Tussen alle oude fabrieksresten liggen en lopen mega veel Antarctic Fur Seal rond ook veel van die kleine pups, waaronder een mooie blonde! Maar ook de nodige Southern Elephant Seal zien we liggen, groepjes King Penguin en een aantal South Georgia Pintail. Op de begraafplaats, proosten we volgens lokaal gebruik met Shackleton Wishkey, de helft over Shackleton’s graf en de helft door onze slokdarm. We sluiten de dag af met een BBQ op het achterdek met de inwoners van Grytviken, wat een feestje :)
13 januari, het is de laatste dag bij South Georgia, als we het gordijn open trekken is het regenachtig, mistig en 4 graden. Maar de wind is ok dus we gaan na het ontbijt gewoon aan land in Gold Harbour. We worden naar een klein strandje gebracht waar we al met al zo’n 500 m lange route af kunnen lopen, maar dan wel midden tussen de King Penguin door (erg lastig om 5 m afstand te houden van alle dieren), ook de Southern Elephant Seal, Antarctic Fur Seal liggen weer op het strand en af en toe loopt er een Gentoo Penguin tussendoor. Of staan de Brown Skua’s te vechten om wat eten. Op de achtergrond is een mooie gletsjer en waterval en aan de andere zijde zijn meer bemoste rotspartijen aanwezig. Na een kleine 2 uur ons vermaakt te hebben op het strand, mogen we de zodiak in. De waterval en gletsjer kunnen we van wat dichterbij bekijken en ook om het hoekje van de bemoste rotspartijen gaan we kijken. Daar blijken Light Mantled Sooty Albatross te vliegen. Tijdens de lunch zet de boot koers richting Coopers Bay, waar we vanmiddag gaan zodiak cruisen. We varen wat langs de kust met mooie en enorme rotsformaties, naast de laatste groepjes King en Gentoo Penguin zien we ook een groep Chinstrap Penguin en last but not least zien we een groep Macaroni Penguin. Het is jammer dat we bij de laatste 2 niet aan land kunnen en niet zo veel tijd hebben om ze rustig te fotograferen… Ik moet het dus doen met wat ik nu zie en kan schieten, naast het genieten. Terwijl we ronddobberen zien we een Leopard Seal in het water liggen. Hij komt even dichter bij de boot en daarna is hij weg….
We laten South Georgia achter ons en hoewel ik altijd vooral naar Antarctica wilde, ben ik erg blij dat ik voor deze reis heb gekozen, want South Georgia wil je niet missen! De verschillende soorten pinguïns, de zeeolifanten, jonge Antarctic Fur Seal, Leopard Seal, maar vooral de enorme grote kolonies King Penguin. Wauw wat ontzettend tof. En ach dat we in het begin wat storm hadden met golven van 3,5 m hoog, ach dat hoort ook bij de expeditie :D
Een kort filmpje voor een nog betere impressie :)